Mama heeft altijd gezegd dat ze na de bevalling graag nieuwe kleren zou willen kopen. Aangezien mama haar "oude figuur" weer zo goed als terug heeft, gaat het dus vandaag gebeuren!! Maar ja...wat gaat er dan met mij gebeuren?? Ga ik mee?? Nee...Wat dan?? Nou, tante Deborah komt oppassen!! Papa & mama hebben dus lekker de middag en avond voor hun alleen. Zullen ze vast wel even prettig vinden !

Oma was vandaag al om 9:30 uur hier, omdat ze mij graag weer wilde zien, maar vooral ook om mij in bad te doen!! Samen met mama is het gelukt! Ik vond het heerlijk. Voor oma was het wel even wennen. Dat merkte ik wel bij het aan- en uitkleden...hihi. Oma deed nog heel voorzichtig en wist soms niet hoe ze mij precies vast moest pakken. Ik vond het wel leuk hoor, want ik liet soms zelf even mijn mooie glimlach zien! Oma gaat mij zeker wel vaker in bad doen...

Gisteren had papa een verrassing voor mij! Op zijn werk kreeg hij een kado speciaal voor mij. Papa was zelf ook wel verrast, want hij kreeg het tijdens een soort van vergadering waar allemaal mensen bij zaten. Een meneer van de Zeehavenpolitie heeft dit gegeven en nu hoopt hij vast dat ik later ook op het water ga werken...We zullen zien! Dit zijn in ieder geval mijn eerste echte rode laarsjes!!

Vanaf nu hebben mijn ouders iets nieuws gemaakt en zij hebben veel foto's op een photoblog geplaatst. Er komen telkens nieuwe foto's bij. Het werkt heel simpel:

Bovenaan de site staan de woorden HOME en FOTO'S en in het midden staat de laatst geplaatste foto. Als je op het woordje FOTO'S klikt, dan krijg je alle foto's op de site te zien en dan kan er op elke foto geklikt worden. Als je een mooie uitgekozen hebt, dan staat er onder de foto VORIGE en VOLGENDE, nou dat wijst voor zich, toch?! En als je weer terug wilt naar het begin, dan klik je gewoon op HOME of FOTO'S. De meest recente foto staat als eerste en dan loopt het af naar de oudste foto.

En vergeet natuurlijk niet om een reactie bij de foto('s) te plaatsen, dat zou ik erg leuk vinden!! Dat doe je door op het woordje REACTIES te klikken. Nadat je dan iets geschreven hebt, klik je op ADD en voila!

Ga dus snel naar mijn foto's op Familie Van Meel Photoblog!

Zoals velen van jullie weten, surft mama veel op het internet en koopt/verkoopt van alles en nog wat via die manier.
Zo heeft mama voor mij ook een heel mooi logeerbed gevonden en papa heeft het bed afgelopen week gehaald. Wie weet ga ik er binnenkort al in slapen als ik uit logeren ga...

Op de foto is het bed helemaal opgevouwen en zo kunnen we het makkelijk meenemen!

Beste allemaal,

De afgelopen weken is er heel veel kraambezoek geweest (en nog steeds) en iedereen nam wat leuks voor mij mee. Hier ben ik heel erg blij mee! Maar ondertussen zijn het zoveel kadootjes dat mijn ouders het bijna niet meer bij kunnen houden om het op mijn website te zetten.

Dus eigenlijk wil ik alsnog de volgende vrienden/familieleden/kennissen bedanken (sorry als ik iemand vergeten ben):

Rita, Leo & Bianca, Angelique, Olga & Germaine, tante Deborah, Monique & Nikky & Robbie, Bjorn & Kevin & David, Arjan & Barbara

P.S. : Rita, Arjan & Barbara bedankt dat jullie lekkere rosé voor mijn ouders meegenomen hebben, dat verdienen ze wel en mama mag nu weer lekker alcohol drinken!!

Hallo allemaal,

Vandaag (woensdag) ben ik met mama en tante Deborah naar de "mart" in het dorp geweest. Volgens mij is het MARKT, maar hier zegt iedereen MART. Raar eigenlijk...??!
Voor mama was het ook voor het eerst na de bevalling dat ze zo'n eind (is helemaal niet zo ver hoor, maar voor mama nu wel) heeft gelopen. Het ging allemaal goed en het was ook erg lekker weer met een zonnetje. Op het dorp gingen we nog diverse kinderkleding winkels in en daar keken alle verkoopsters in de kinderwagen om mij te bewonderen. Ze stonden allemaal versteld van mijn haar en ik lag heerlijk te slapen. Dan ben ik helemaal een schatje hoor...haha!
Volgende week gaan we denk ik weer. Zo lang mama op woensdag thuis is, zal dat wel een vast uitje worden. In de toekomst ga ik namelijk op woensdag (en vrijdag) naar de kinderopvang De Hoeve en dan gaan mama & papa werken. Tot de volgende keer maar weer!

Beste familie, vrienden en collega's,

De belangstelling is overweldigend en we zijn niet eens in staat om alle berichtjes in onze mailbox en de reactie's op de weblog bij te houden. Maar er zal vast een moment komen dat we alles goed kunnen gaan lezen. Maar reageren mag altijd! Verder willen we graag mededelen dat moeder en kind van 12:00 tot 15:00 uur rusten en geen bezoek mogen ontvangen. Voor of na deze tijd is geen probleem. Bij deze plaatsen we een klein rooster, zodat men kan inschatten of de dag nog goed uitkomt!

update: We hebben inmiddels geen rooster meer maar lees verder voor wie er allemaal die eerste dagen zijn geweest!

Gisteren hebben papa en ome Jacco mijn bed weer in mijn eigen kamer gezet. Nu slaap ik dus echt in mijn eigen paleisje... Ik heb er geen problemen mee hoor dat ik nu niet meer bij papa en mama op de kamer slaap. Als ik maar in mijn eigen lekkere bedje lig!
De laatste dagen heb ik wel wat last van mijn darmpjes. Ik huil af en toe en trek dan ook mijn beentjes op, soms word ik er zelf gek van! Papa en mama nemen mij dan ook wel op hun arm en dat vind ik wel prettig of ze stellen mij gerust. Deze week gaat papa nog een 1 of ander middeltje halen om die pijn wat te verzachten. Ik hoop dat dit gaat helpen....Weten jullie wat ik ook doe?? Hard met mijn benen trappelen en dan lig ik ineens een stuk hoger in mijn bed en dan lig ik op de dekens in plaats van eronder. Als ik dan lig te slapen, komt mama naar boven en trekt de dekentjes weer over mij heen. Dan kan ik weer lekker verder slapen!

Voor de liefhebbers hebben we aan de linkerkant "hyperlinks" gemaakt naar verschillende fotogallerijen. Elke gallerij bevat 25 foto's en we zullen om de zoveel tijd nieuwe gallerijen bijplaatsen. Om de foto's te bekijken, kun je een foto aanklikken en dan met de pijltjestoetsen verder gaan of met de muis elke keer 1 foto aanklikken.

Vanochtend om 9:00 uur kwam de wijkverpleegkundige Ansje Ankoné langs. Zij is van het consultatiebureau en nam met papa en mama allemaal vragen door om mijn dossier aan te vullen. Dat ging o.a. over erfelijke aandoeningen, hoe de bevalling is gegaan, wat mijn ouders voor werk doen en hoe ik mij gedraag etc. etc. Verder hebben we ook uitleg gekregen over de volgende bezoeken aan het consultatiebureau en over de gehoortest.

Deze gehoortest was vanochtend en wel om 11:15 uur. Dus ik kreeg van mama nog even wat eten voordat we op pad gingen. Ik zou namelijk om 11:30 uur weer eten krijgen en als ik dat niet op tijd krijg, dan ga ik....(kunnen jullie zelf wel invullen). Ik werd in de Maxi Cosi gezet en we gingen met de auto op pad. We konden bij het consultatiebureau gelijk doorlopen, wat een timing hè! Ik was klaarwakker en wachtte totdat die mevrouw bij mij de test ging doen. Natuurlijk liet ik dat niet zomaar gebeuren en ik werkte zelfs een beetje tegen...De speen wilde ik even niet en alleen de pink van mama deed wonderen, die wilde ik wel. Ik kreeg eerst een dopje in mijn rechteroor en daarna in de linker. Er kwam toen een piepje uit een apparaat, wat betekende dat ik goede oren heb. IK KREEG EEN VOLDOENDE!!! Papa en mama wisten al lang dat ik NIET doof/slechthorend ben, omdat ik reageer op geluiden in het huis. Zeker als Chiqo even aan het blaffen is, hoor ik dat. En als papa of mama gaan praten reageer ik ook. Ok, dat was het weer even voor vandaag, tot de volgende keer.

Even een kleine update..., want soms kunnen we niet alles bijhouden:

Op woensdag 6 juni kwam verloskundige Caroline langs voor de hielprik. Mama en Caroline deden een heel warm washandje om mijn voet om het bloed sneller te laten stromen. Dan hoefde Caroline niet zo hard in mijn voet te knijpen om er bloed uit te krijgen?! Ik lag heerlijk in mijn bed te slapen en ik bleef ook gewoon doorslapen tegen de schouder van mama. Van al die poespas van de hielprik heb ik dus helemaal niets meegekregen! Zowel van de prik als van de bloedafname heb ik niets gemerkt. Is voor mij wel goed geweest denk ik. Anders had ik misschien wel even gegild. Mijn bloed is opgestuurd en als we binnen 2 weken niets horen, dan is alles goed. Afwachten dan maar...

Gisteren, woensdag 13 juni, ging ik voor het eerst in de kinderwagen naar buiten. Tante Deborah was hier om mama een beetje te helpen en wat boodschappen te doen. Mama wilde ook even lekker naar buiten en we hebben toen een heel klein stukje gelopen. Ik vond dit eerst niet zo leuk, omdat ik honger had en huilde dan ook. Thuis kreeg ik lekker te eten en daarna ging tante Deborah boodschappen doen. Ik mocht lekker mee en ik heb de hele "boodschappenrit" heerlijk liggen slapen. Dit was dus mijn 1e echte rit in de kinderwagen!

Beschuit met muisjes?? Hoe is dat eigenlijk ontstaan?
Het verschijnsel beschuit met muisjes heeft een lange voorgeschiedenis. In de middeleeuwen strooide men graankorrels over het kraambed als dankoffer, de kraamvisite kwam soms van ver en werd getrakteerd op warme suikerbollen. Toen men kruiden en specerijen uit landen rond de middellandse zee ging halen, kwam men in aanraking met anijs. Volgens de Egyptenaren was anijs goed voor de aanmaak van de moedermelk, en vroedvrouwen gingen gesuikerd anijszaad voorschrijven aan zwangere en kraamvrouwen.
De muisjes werden eerst gegeten op luxe witbrood, later werden dat beschuiten. Rond 1860 opende Cornelis de Ruijter een banketbakkerij en vanaf die tijd bestaan de roze met witte muisjes ( nu ook blauw met wit) zoals wij ze nu kennen.

Vandaag moest mijn papa weer voor het eerst werken. Ik was dan ook heel de dag samen met mama en een groot deel van de dag met Oma. Niet dat ik er al te veel van mee maak! Ik slaap namelijk een groot deel van de dag.

Liefs Nadeche.......

.

.

.

.

Het begint erop te lijken dat ik inmiddels meer kleertjes bezit dan Paris Hilton of een andere bekende ster uit Hollywood. Ik krijg zoveel dat het moeilijk is om alles bij te houden. Mijn ouders hadden het voornemen om alle kadootjes en kaarten op de weblog te plaatsen, maar het is in deze fase eenvoudig weg niet bij te houden. Als ze echt alles willen fotograferen of inscannen, dan hebben ze geen tijd meer om mij eten te geven en dat kan ook niet de bedoeling zijn.

Ik wil bijvoorbeeld vandaag Rachel en Peter bedanken voor de fantastische Disney kleding en zwembroekje! Toch wil ik via deze weg nog even het kado van Jacco en Jenni vermelden. Dit is een heuze Chicco, nee niet Chiqo, maar "Chicco" oftewel een bekend merk van zogenaamde loopstoelen. Als ik een maand of zes oud ben, kan ik langzaam met zo'n apparaat leren lopen. De vraag is natuurlijk of dit zoveel sneller zal werken, maar dat zal wel op de site vermeld worden.

Verder vinden mijn ouders en ik het heel rot als we nog kadoos of bezoek vergeten te vermelden, maar bij deze onze excuses daarvoor. Wij zijn heel blij met alle dingen en willen dat bij deze toch aan iedereen laten weten.

Vanochtend om 11:00 uur, kwam er weer visite. Cindy en Ellen, 2 collega's van mama, kwamen langs en zij namen een tas vol kadoos mee. Dit hebben de naaste collega's waar mama mee samenwerkt met elkaar gegeven. Zo zaten er een roze zwembroekje van Nijntje, een groene badjes, een witte zomerbroek en een roze polo shirt in! Echt veel hè, ik wil ook elke collega van mama bedanken voor deze mooie en leuke dingen! Zelf heb ik het nog niet kunnen zien, omdat ik heerlijk lag te slapen. Cindy en Ellen hebben mij wel bewonderd, dat heeft mama gezegd. Natuurlijk kom ik nog een keertje op het bureau langs, dan kunnen jullie mij allemaal bewonderen ! _{(klik op de foto van Ellen & Cindy)}

Op zaterdag 9 juni 2007 om 13:00 uur (ik ben precies 1 week oud) heeft onze kraamhulp Mirjam mij weer verlaten. Ik was zo gewend aan haar hulp en zij regelde alles voor mij. Ik ging lekker in bad, ik kreeg op tijd eten en ik was regelmatig van mijn poepluier af. Nu ben ik overgeleverd aan het gestuntel van mijn ouders. Zij moeten het nog leren en zijn zo overdreven voorzichtig met mij. Daar wordt ik natuurlijk moe van en duurt alles een beetje lang, maar ja dat komt ook wel goed. Nee geintje !

Wij willen onze kraamhulp nogmaals hartelijk danken voor de steun die zij heeft gegeven de afgelopen week. We hebben het evaluatieformulier ingevuld en bijna elk hokje is ingevuld met zeer goed of uitstekend. Dat lijkt overdreven, maar we menen het echt. Mirjam is een leuke en spontane meid, maar vooral ook zeer professioneel. Wij zullen haar niet vergeten en direct bellen voor ons 2e, 3e, 4e en 5e kind.

Vandaag was de dag dat de hechtingen eruit mochten!! Ik keek er gewoon naar uit dat verloskundige Celine langs zou komen! De afgelopen dagen was ik namelijk niet echt mobiel...Lopen en zitten was niet mijn favoriete bezigheid. Nu gaat het gelukkig alweer een stuk beter en de komende dagen zullen steeds beter gaan! Verder voel ik me prima, alhoewel ik wel elke dag mijn rustperiode aan moet houden. Dat heeft Mirjam de kraamhulp mij met klem in mijn oor gefluisterd...Mijn lichaam is sneller vermoeid en moet rustig herstellen, anders komt de vermoeidheid alsnog en dan op een moment dat ik dat niet echt leuk vind. Nadeche geeft mij gelukkig wel de kans om 's middags even een uurtje te rusten, lezen of slapen. Tot de volgende keer...

Van papa en mama heb ik een mooie box gekregen! De box heet BamBam en papa heeft 'm vandaag gehaald. Deze box is natuurlijk wel handig, want dan kan ik zonder dat Chiqo (hond) zich met mij wil bemoeien lekker spelen en liggen en hij heeft zelfs wieltjes. Ik vind dat hij ook mooi in ons huis past!! Hoe vinden jullie hem?

Hallo allemaal!
Vandaag ben ik alweer 1 week oud! Dat gaat echt snel...Ik heb vanochtend ook nog bezoek gehad van opa van Bree en tante Deborah. Van opa heb ik een magnetronsterilisator en een flessen- verwarmer gekregen en van tante Deborah mijn 1e zwembroek. Deze kadoos zijn erg handig en vooral mijn ouders zullen hier erg blij mee zijn! En ik krijg lekker te eten!!

Opa en tante Deborah bedankt!

Vanavond waren Raymond, Sonja, Mathijs en Fleur op visite en hadden een heel tof kado voor mij. Mijn eerste spaarrekening is voor mij geopend. Het gaat hierbij om een zogenaamde Regenboogrekening waarbij ik direct kan sparen voor mijn studie, een auto of zelfs een huis later. Ik kan maar niet vroeg genoeg beginnen om met geld om te gaan. Ik kreeg dit allemaal in een heuse Ikke tas en Ikke boek maar ook een Ikke spaarpot en Ikke pluche beest. Allemaal in mijn favoriete groene kleur.

Mijn ouders vinden het een heel leuk idee en waren helemaal trots! Ik vind het alleen maar belangrijk dat er geld, veel geld, op komt. Ik nodig iedereen dan ook uit om een (symbolisch) bedrag over te maken op: 3457413436 tnv N. van Meel.

Van Opa en en Oma Irene heb ik de grootste mand aller tijden gekregen. Ik had natuurlijk elke dag een pakje kunnen uitpakken, maar dat wilde ik niet. Ik was uiteindelijk te nieuwsgierig en heb mijn Papa en Mama de opdracht gegeven alles uit te pakken. Ongelofelijk wat er allemaal in zat. Rompertjes, body warmer, badjas, knuffel, fotolijstje, badcape, speelgoed, pakjes, kleerhangers, pakjes en nog eens pakjes..... Hierbij 2 kleine fotootjes met de kadoos voor en na het uitpakken. Het probleem komt nu dat ik dadelijk helemaal geen plaats meer heb in mijn kast of kamer. Maar daar zal oma Irene wel wat op vinden. Zij zit in de mode en kan vast alles goed indelen in mijn kast.

Als je nu zelf Papa en Mama bent geworden is het toch zeer verbazingwekkend om dit soort dingen te lezen. http://www.ad.nl/buitenland/article1419616.ece

Ik krijg echt ontzettend veel kado's. Het is een beetje jammer dat ik het allemaal niet besef, maar ik krijg allemaal mooie en leuke kado's van iedereen. Zojuist waren de collega's van papa hier en kreeg ik een heus eigen servies. Zelfs van het merk Wedgwood. Ik heb dus in één klap duurder spul dan mijn papa en mama. Maar ik krijg ook een heleboel andere mooie spullen zoals pakjes, slabbertjes, poppen, spaarvarken, geld, bestek, zilveren armbandje enz... Teveel om op te noemen. Ik ben zelfs bang dat ik nu weer iets vergeet en daarom mensen teleurstel. Dat is helemaal niet mijn bedoeling. Ik heb zelfs een hele mand met kadootjes voor elke dag gekregen. Mama en papa mogen elke dag een pakje uitpakken. Ze vertelden dat ze binnenkort alles op weblog gaan vermelden, maar lopen eigenlijk al gruwelijk achter.

Ook de kaarten zijn niet bij te houden. Zoveel zelfs dat er dubbele bij zitten. Echt lache is dat....................... Ik wil wel graag afsluiten met: "Danke für die Blume!"

Als moeder even een aanvulling op de eerdere berichten!

Zoals wij al eerder geschreven hebben, gingen we vrijdag naar het ziekenhuis. Maar nu zijn we alweer een paar dagen thuis en ben ik op dit moment wel even in de gelegenheid om als kersverse moeder een stukje te schrijven. Zondagochtend om 10:00 uur kwam Edward ons in het ziekenhuis halen en om 11:00 uur waren we daadwerkelijk weer thuis. Heerlijk!! Nadeche beleefde haar eerste autorit in de maxi cosi en alles ging prima! Ik zat als een trotse moeder in de auto en een even zo trotse vader naast mij. Natuurlijk bewoog ik mij niet zo gemakkelijk, maar we hebben er zoveel moois voor terug gekregen. Dat doet een hoop alle pijn vergeten! Eenmaal thuis ben ik even op de bank gaan zitten met Nadeche en wat lag ze heerlijk in mijn armen. De tijdelijke kraamhulp (Saskia) had gebeld dat ze om 13:30 uur langs zou komen. Ik ben toen ondertussen met Nadeche naar boven gegaan en lekker in bed gaan liggen. Toen Saskia er was, kregen we een hoop uitleg en werd Nadeche in bed gelegd. Edward en Saskia hebben het bed van Nadeche bij ons in de slaapkamer gezet, omdat dit in ieder geval voor mij erg prettig is. Ik ben namelijk nog niet zo mobiel i.v.m. de hechtingen...en verder kunnen Edward en ik haar goed leren kennen (geluidjes, gedrag etc.). Binnenkort gaat ze uiteraard naar haar eigen kamer.

Natuurlijk volgde de eerste voeding en werd met name Edward echt aan het werk gezet. Saskia legde alles aan Edward uit m.b.t. de voeding klaarmaken en het uitkoken van de flessen, spenen, luiers verschonen etc. Hij is echt een perfecte vader, kan niet anders zeggen!! Zodra Nadeche haar voeding krijgt, ga ik ook uit bed en probeer dan ook zoveel mogelijk mee te helpen en voor mij is het ook goed i.v.m. de hechtingen en dan kan ik mezelf ook verzorgen. Behalve dat de hechtingen erg vervelend zijn en de wond pijn doet, voel ik me goed. Ben nog wel vermoeid, maar dat hoort erbij... Ik lig de meeste tijd in bed en kom alleen naar beneden om te eten en 's avonds als de visite vertrokken is. Dan hebben we met z'n drietjes als gezin het rijk voor ons alleen en dat is dan ook lekker als ik eerlijk ben.

Sinds maandag hebben we een vaste kraamhulp (Mirjam) en zij blijft t/m zaterdag. Mirjam begeleid ons door deze kraamperiode en het gaat hartstikke goed! Ook met Chiqo (hond), want dat is nog wel eens een onstuimige "draak". Wij zijn echt heel erg blij met Mirjam en de kennis en tips die zij aan ons overbrengt. Om 8:00 uur is zij bij ons en gaat om 13:00 uur weer weg. Ja, de kraamzorg is niet meer wat het vroeger geweest is. Toen had men een hulp die heel de dag bleef en zelfs 's avonds voor je kookte etc. Nu moeten we het doen met 5 uurtjes per dag...Echter we redden het prima (tot nu toe) als Mirjam weg is. Ons hele leven staat op z'n kop en we hebben al dagen het journaal niet gezien!! We zijn gewoon helemaal vol van onze Nadeche en alles wat erbij komt kijken. En natuurlijk hebben we dan ook nog de visite tussendoor. Gelukkig werken we met een schema, zodat we weten wie wanneer komt en dat is wel erg prettig (zie bericht "Rooster en kado's"). Ik geniet namelijk ook nog van mijn rust in de middag (die ik wel nodig heb). Chiqo gedraagt zich tot nu toe ook hartstikke goed en daar zijn we uiteraard erg blij om. Het is toch even afwachten hoe een hond zich gaat gedragen. Maar goed, ik ga nu even afronden en schrijf de komende dagen wel weer een stukje. Welterusten!!

We werden er al op gewezen, maar het is Nadeche al gelukt om binnen 3 dagen met stip op plaats 7 binnen te komen in de Google top 10. Wat sommigen van ons nooit zal lukken is haar al gelukt. Dat is voor ouders als wij, zo "in to" de computers, nu al iets om trots op te zijn. Probeer het zelf maar uit door op deze link te klikken.
http://www.google.nl/search?source=ig&hl=nl&q=nadeche&meta

Update: Zojuist is ze alweer een plaatsje gestegen naar 6.

Enige weken geleden hebben we ons geboortekaartje al ontworpen. Vreemd om iets te ontwerpen wat je bijna niet wilt gebruiken. Wij zijn van mening dat Nadeche volledig zal worden opgenomen in de 21ste eeuw en voor ons zijn geboortekaartjes dus passé. Dit soort bekendmakingen gaan via SMS en natuurlijk de weblog www.nadeche.com. Toch kwamen we tot de ontdekking dat niet iedereen online is en dat sommige mensen toch nog wel een kaartje te behoren te krijgen. Dat was het moment dat we aan het ontwerpen zijn geslagen. Uiteindelijk is dit het kaartje geworden klik op deze link geboortekaartje Nadeche om het kaartje online te zien. Kortom bijna iedereen heeft een mailtje ontvangen en sommige mensen een ouderwets kaartje.

De naam Nadeche komt uit het Russisch en betekent hoop! We krijgen veel positieve reacties op de naam en daar zijn we erg trots op. We willen jullie dan ook de betekenis niet onthouden... De naam hebben we niet uit Rusland (ondanks dat we wel in Moskou zijn geweest) , maar werd bij toeval ontdekt op een feestje. Daar liep een klein meisje met de naam Nadeche. Deze naam hebben we jaren geleden opgeschreven, omdat we deze zo mooi vonden. Het geintje was toen dat we de naam zouden gebruiken voor ons toekomstige kind. Dit is echter nooit vergeten en enkele jaren geleden hebben we het domein nadeche.com vastgelegd en toen werd het steeds belangrijker. Echter vorig jaar hebben we pas besloten om te proberen om kinderen te krijgen. De naam stond echter al vast voor een meisje. Voor een jongen overigens ook maar die verklappen we niet. Nadeche is dus voor ons echt gaan leven en het resultaat van onze liefde!

Edward & Richelle juni 2007

Voor het eerst in mijn badje of beter gezegd Tummy Tub! Echt lekker vind ik dat!

Of moeten we zeggen de 1e nachtdienst! Want dat was het toch wel een beetje. Gisterenavond tot 01:00 uur wakker gebleven voor de laatste verschoning en voeding. Dit ging eigenlijk vrij goed en toen dacht mevrouwtje; Laat ik ze even wakker houden. Het gevolg was lekker huilen voor een half uurtje. Maar ook dat hield op! Nadeche heeft 1,5 uur bij Richelle geslapen en toen in haar eigen bed. Uiteindelijk heeft ze tot 6 uur in de morgen geslapen aan één stuk door! Verder is het echt goed gegaan.

Even een korte update; Deze morgen, zondag 3 juni 2007, omstreeks 11:00 uur, was het gezin Van Meel weer compleet thuis (behalve Chiqo). Richelle en Nadeche hadden een goede nacht in het ziekenhuis gehad en het was fijn om weer thuis te zijn. Nu gaat het echt beginnen...Deze middag kregen we zelfs al bezoek van onze kraamhulp Saskia Verbeek. Saskia is een hele aardige, maar zeker ook professionele hulp die wij op dat moment goed konden gebruiken. Richelle moet nog op bed blijven liggen en dus kreeg ik (Edward) een stoom cursus luiers verschonen, aankleden, voeden, in bed stoppen enz. enz. De resultaten worden in volgende berichtjes uitgebreid medegedeeld.

Aan het einde van de middag kwamen ome Jacco en tante Jenni, opa's en oma's en zelfs overgrootoma op visite. Allemaal met cadeautjes, teveel om nu allemaal te beschrijven. Na een gezellige, maar veel te drukke avond waren we uiteindelijk samen met ons gezin. Chiqo was immers tussendoor ook nog door Bart, Fleur en Mila thuisgebracht. Maar om terug te komen bij de titel, er zit dus ruim 81 jaar tussen de oudste en de jongste dame van onze familie.

Na de geboorte was er uiteindelijk beschuit met muisjes voor ons alle drie! Maar hierbij een korte update van de afgelopen 2 dagen. Zoals eerder aangegeven, vond het ziekenhuis het afgelopen woensdag 30 mei 2007 verstandig dat de bevalling zo spoedig mogelijk zou worden ingeleid. Uiteindelijk kwamen we op de afspraak van vrijdag 1 juni 2007, om 8:00 uur. Deze vrijdag zou het moeten gebeuren en wij gingen dus ook vol goede moed naar het ziekenhuis. Eerst nog even Chiqo (hond) bij Bart & Iris afgezet en na een bakje koffie op weg voor een lange dag in het SFG en een lange dag zou het worden.

Na een hartelijke ontvangst kregen we een verloskamer toegewezen en vrij spoedig volgde het 1e inwendige onderzoek. Hierna zou Richelle een uur worden aangesloten op de CTG scan (hartfilmpje baby en weeën). We kwamen er echter al snel achter dat "tijd" een relatief begrip is in een ziekenhuis. Een uur kan makkelijk ander half of zelfs twee uur worden. Je loopt toch niet weg, zullen ze vast denken. Er moet echter wel gezegd worden dat het echt druk is en dat het verplegend personeel hard moet werken. Na het inwendige onderzoekje werd de 1e capsule ingebracht (1 cm ontsluiting). Zo'n capsule zou de weeën moeten opwekken en dus het hele proces versnellen. Het inleiden was immers noodzakelijk daar de baby waarschijnlijk in te weinig vruchtwater verbleef.

Na deze eerste capsule waren we nog in staat om een rondje door en om het ziekenhuis te maken. Een broodje en een bakje cappucino in het restaurant genoten! Tevens overal de gratis kranten "De Pers" en de "Metro" meegenomen.  Over 20 jaar heeft onze dochter mogelijk wel interesse in het nieuws van haar geboortedag. Wij gingen er immers nog steeds vanuit dat het die vrijdag zou gaan gebeuren. Niets was echter minder waar! Na vele uren aan de CTG scan en 3 capsules verder was er 's avonds nog niets (2 - 2.5 cm ontsluiting).

Wel had Richelle in de loop van de middag en zeker de avond veel pijn gekregen van de weeën. Achteraf was deze pijn nog niets van wat er nog te wachten stond. Die avond werd het echter helemaal niets meer en gingen we op voor een nacht in het ziekenhuis. Voor de toekomstige vader werd een relaxte stoel geregeld en moeders kreeg een slaappil om te proberen de slaap te vatten. Uiteindelijk heeft Richelle 3 uurtjes geslapen en werd de pijn langzaam steeds heviger. Vaders heeft het zelfs nog 5 uurtjes volgehouden in de stoel en rond 05:00 uur vroegen we ons af of het dan toch op die zaterdag zou gaan gebeuren.

Bij het eerste onderzoek omstreeks 9:15 uur, bleek Richelle 3 cm ontsluiting te hebben en toen konden de vliezen gebroken worden!! De weeën werden in rap tempo heftiger en volgden elkaar zeer snel op. Behalve dat het zeer pijnlijk werd voor Richelle kreeg iedereen hoop dat er toch wat ging gebeuren. Voorzichtig werd er gesproken van een bevalling die weleens rond 16:00 uur kon worden ingezet! Tussendoor werd besloten Richelle aan een lichte vorm van morfine te zetten om de pijn enigszins te verlichten. Wachtend en puffend hebben we de weeën doorstaan tot de dokter weer langskwam. Tot haar verbazing was er ineens volledige ontsluiting en kon er toch een begin worden gemaakt en toen ging het in rap tempo.

Richelle werd aangespoord om toch maar eens te proberen of zij het persen niet kon inzetten en kijken of de baby wilde komen. De dokter en andere assistenten waren onder de indruk van de kracht en verbetendheid die Richelle inzette om haar baby te laten komen. Iedereen spoorde haar aan om kracht te zetten en we schreeuwden het allemaal uit. De weken hiervoor heb ik meerdere malen gezegd dat het meepuffen niets voor mij is, maar ik moet toegeven dat je echt mee gaat doen en je vrouw wilt helpen met alles wat je hebt om de baby eruit te persen. Binnen een kwartier was daar ineens NADECHE. Ongelofelijk je kind op deze aarde...........

Tuurlijk moest er een tweetal knipjes gegeven worden en moest dit ook weer worden dichtgemaakt, maar alle pijn en bloed was in één klap vergeten. Daar lag het mooiste wezen op deze wereld; "Ons kind, Nadeche!". Zoveel over gesproken, zoveel over gedacht, zoveel over gedroomd en dan is het daar ineens..... Emoties gieren door je lijf, nee geen tranen, maar meer een stoer gevoel, dit is mijn kind! Later dan eindelijk de beschuit met muisjes!

Op dit moment moeten Richelle en Nadeche nog een nachtje uitrusten in het ziekenhuis! Morgenochtend rond 11:00 uur zullen ze samen thuiskomen!

Wordt vervolgd.............

Dag allemaal even een kort berichtje van mij. Ik ben nog in het ziekenhuis, maar ben vandaag zaterdag 2 juni 2007, om 13:03 uur geboren. Alles gaat heel goed met mij en mama. De bevalling was niet even makkelijk, maar we hebben ons er goed door heen geslagen. Ik ben helemaal gezond en weeg zelfs 2960 gram.

Let niet op de mededeling dat ik gisteren geboren ben, want dat klopt niet. Mijn papa en mama dachten dat ik vrijdag zou komen, maar ik heb ze lekker nog een dagje laten wachten. Morgen zetten we veel meer op de weblog, inclusief de foto's.

Goede morgen allemaal!

Mijn ouders zitten nu even te ontbijten, omdat we straks naar het ziekenhuis moeten. Eerst brengen we mijn grote broer (hond) Chiqo naar Bart & Iris en dan rijden we gelijk door. Zoals papa en mama al geschreven hebben, moeten we ons om 8:00 uur melden bij de ingang van de SEH (spoed eisende hulp) en daar worden we verder begeleid. Dit weten we ook nog van de voorlichtingsavond, toen werd alles uitgelegd. Toch wel handig ! Het wordt voor ons allemaal een spannende dag. Eigenlijk wil ik zelf bepalen wanneer ik uit de warme buik wil, maar nu wordt het voor mij beslist...Maar ja, te weinig drinken is ook niet goed, dus leg ik mij er maar bij neer. Ik zal goed mee gaan werken hoor! HOU DEZE SITE GOED IN DE GATEN OM DE ONTWIKKELINGEN TE VOLGEN!!!