Laatste Reacties

oma (1e Kinderfeestje …): Ik heb je verhalen van je…
oma (1e rapport van sc…): Je eerste rapport,geweldi…
Oma en Opa v. Mee… (1e rapport van sc…): Hallo Nadeche. Gefelicite…
Mama (Zonder bandjes!): Super trots op m’n prinse…
oma (Zonder bandjes!): Wat zijn we toch trots op…
Opa Rob & Oma Ire… (Zonder bandjes!): Hallo Nadeche Leuk om d…
oma (Jarig! Ik ben 5 j…): Het was een leuke dag,en …
irene (Avond Vier Daagse…): Hallo Nadeche. Ik kon het…
Mama (Avond Vier Daagse…): Je hebt het geweldig geda…
oma (Avond Vier Daagse…): En toevallig liep ik de e…

Archieven

Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008
Jul 2008
Jun 2008
Mei 2008
Apr 2008
Mrt 2008
Feb 2008
Jan 2008
Dec 2007
Nov 2007
Okt 2007
Sep 2007
Aug 2007
Jul 2007
Jun 2007
Mei 2007
Apr 2007
Mrt 2007
Feb 2007
Jan 2007
Dec 2006
Nov 2006
Okt 2006

Kalender

« Juli 2014
Z M D W D V Z
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

Van Meel website
Onderhoud weblog
Jenni's Weblog
Gerdiens Weblog

Feeds

Powered by Pivot - 1.40.3: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

5e Verslag

Het is nu al 21:30 uur op de laatste avond in Florida. Ik probeer mama en papa al 2,5 uur duidelijk te maken dat ik niet wil slapen. We zijn nu op de hotelkamer en na een nachtje slapen gaan we weer met het vliegtuig. Als mama en papa zeggen: "vliegtuig", zeg ik altijd: "Amerika", maar nu verbeteren ze mij steeds en moet ik zeggen Holland. Nog ff wennen hoor! Ik heb helemaal geen zin om te gaan. Deze avond hadden we overgens een beetje pech. Mama en Papa hadden helemaal een feestmaaltijd in gedachten, als afsluiting van de vakantie! Dat lukte niet. In dit land ben je namelijk niets zonder auto.

We hebben namelijk vanmiddag de camper ingeleverd, maar daarover later meer. Rond 17:00 uur zijn we door de taxi bij het hotel afgezet. Ik heb toen lekker een douche genomen en me opgefrist. Zoals gezegd zouden we voor een feestmaal naar TGI Friday's gaan. Helaas, bleek toch te ver te lopen te zijn. Een taxi was ook geen optie, anders zou het etentje wel 2x zo duur worden. Uiteindelijk bleef dus alleen de plaatselijke Wendy's over. Jullie begrijpen vast wel dat ik dit helemaal geen bezwaar vond. Lekker een kindermenu met Kipnuggets en patat. Ik heb ervan genoten. Op de kamer zijn mama en papa gaan inpakken en heb ik ze bezig gehouden door niet te willen gaan slapen. 

Maar ik zal weer even terug in de tijd duiken. We waren dus op het strand geweest en zouden vanaf daar doorrijden naar Clearwater! Doel was een camping net buiten Clearwater, eigenlijk in de buitenwijken van Tampa. Nu is Tampa een zeer grote stad. Voor de kenners onder jullie, een flink stuk groter dan Rotterdam. Maar wij hebben Tom en Tom en die brengen ons overal naar toe, dus ook naar die camping, dachten we. Toch raar als Tom zegt: "Bestemming bereikt!" en er is helemaal niets dan huizen van de plaatselijke bevolking. Wij zoeken en zoeken, maar geen camping. Een later onderzoek op Google Maps heeft uitgewezen dat er ook nog een South versie van genoemde straat is en die heeft Tom even vergeten op te nemen in zijn database! Maar we zijn niet voor één gat te vangen en op naar een andere camping. Die vonden we ook! Wel één van het type locale camping met nagenoeg alleen maar "locals", mensen die er eigenlijk gewoon wonen. Wij zijn dan eigenlijk gewoon een attractie en ik nog meer! Al met al was het hier heerlijk rustig en goed te doen.

De volgende dag gingen we echter toch naar Dunedin, voor een camping dicht bij het strand. Dit was weer een heel mooi resort met alle voorzieningen! Honeymoon Island was een geweldig strand. De camper kon heel dichtbij staan en ik kon dus tussendemiddag gewoon mijn slaapje doen zonder dat we weg moesten. Ik vond het weer geweldig op het strand. Maar ook hieraan kwam een einde en we moesten op weg naar een State Park. Mama en Papa wilde perse weer in een National Forest staan. Lekker primitief en veel wandelen. Ze willen dan dat ik allerlei beesten zie en daar veel over leer! Ik vind dat ook geweldig. Had ik al verteld dat ik in Dunedin bij Honeymoon Island ook een mooi schildpad had gezien, nee? Ik doe er wel een foto bij. Echt tof was dat, hoor!

Dus... wij helemaal naar het Hillsborough State Park gereden! Was het vol! Geen plek meer... Wel mochten we er wandelen en lekker lunchen, maar slapen was er niet bij. Papa en mama waren echt teleurgesteld. Ik geloof echter in het feit dat alles zo moet zijn! En dat bleek ook wel. Later zijn we doorgereden naar een andere camping in Lakeland. Daar was het heel gezellig en ik heb weer heerlijk in het zwembad gezwommen. Dat is echt geweldig. De volgende maandag was de GROTE VERRASSING!!

Lees verder!

---{}---

Videofilmpjes Florida deel 1

---{}---

4e verslag

Zo daar zijn we weer met een vervolg op ons verslag. Zoals ik jullie al eerder vertelde, waren we dus net vertrokken van het zoveelste retirement gebied. Dat is toch wel heel opvallend in Florida! Natuurlijk had iedereen dat al verteld, maar nu zien we het echt. Overal, echt overal zijn bejaarde mensen. Je ziet omaatjes van in de 80 in een grote Amerikaanse pick-up truck rondrijden. Op veel campings zit meer dan een halve eeuw tussen mij en de jongste van de andere gasten. Nou ja gasten! Wij zijn de gasten, wij blijven immers maar 1 of 2 nachten en zij minimaal 3 tot 6 maanden. Voordeel is wel dat het eigenlijk nergens heel druk is. We hebben altijd plek en we hebben maar 1 keer meegemaakt dat het een volle camping was. Dit was toevallig in het Fort de Soto State Park. Maar daarover later meer.

De eerste stop zou Sanibel of Pine Island worden. Het werd die laatste, omdat dat iets beter op de de route zou liggen. Verder wilden papa en mama een camping met een zwembad en internet. Op Pine Island was een KOA camping met al die faciliteiten. De route er naartoe was waanzinnig mooi. Onderweg waren we nog gestopt bij een groot winkelcentrum om bij Outdoor World te kijken. Dit is een grote, heeeeel erg grote outdoor zaak. Ongelofelijk wat ze daar allemaal hebben. Het zal moeilijk zijn om iets te verzinnen wat ze niet hebben? Allemaal heel leuk en mama en papa kijken hun ogen uit. Ik vond eigenlijk alleen de vissen in het aquarium en de opgezette beren heel mooi.

Uiteindelijk bereikten we vrij snel de camping en konden we nog een groot deel van de middag zwemmen. Al met al een hele rustige en relaxte dag. De volgende dag gingen we weer verder langs de oostkust omhoog in de richting van Fort Myers.

Eigenlijk is dit niet helemaal waar, want we hadden volgens de route een tussenstop gepland op een camping in Venice. Daar kwamen we echter aan en was er niemand aanwezig. De poort was dicht en de deur van het kantoor ernstig afgesloten. Wel hing er een rode telefoon die automatisch gaat bellen met de eigenaar. Voor papa en mama is zo'n telefoon toevallig heel herkenbaar, op hun werk is er ook altijd zo'n rode noodtelefoon! Maar goed ze zijn niet aan het werk en in dit geval kreeg papa de eigenaar van de camping aan de lijn. Hij vertelde dat er in brievenbus 24 een envelop met een sleutel van de poort zat en dat we elke plek konden nemen die we wilden. Zo gezegd, zo gedaan!

Nadat we de poort waren gepasseerd, hebben we een plekje langs het water gezocht en de boel aangesloten. Mama ging lekker gebakken eieren met brood maken en papa ging foto's maken. Ik ging ff met mijn emmertje en schep spelen. Na het eten kijken we elkaar aan en dachten alle drie: "Wat is het hier eigenlijk stil." Nou is rustig niet erg, maar hier kon je een kanon afschieten. Heel af en toe zag je iemand in de verte lopen en ging er eens een deur van een caravan open of dicht, maar verder zagen we helemaal niets.

Ik heb toen de knoop maar doorgehakt en papa en mama verteld dat ik het geen bezwaar zal vinden om gewoon verder te rijden. Als ik moe zou worden kon ik immers ook wel een keer in mijn autostoel in slaap vallen. Dus papa heeft weer alles afgekoppeld en we zijn weer weggegaan. We hadden de sleutel en papieren weer in brievenbus 24 gedaan en een klein briefje erbij dat we toch niet zijn gebleven. Op naar Fort de Soto Park!!

Dit State Park aan de baai van Tampa heeft in 2005 nog de 1ste prijs van mooiste strand van de Verenigde Staten gewonnen. Dit schept verwachtingen en ik was er klaar voor met mijn schepje en emmer. Uiteindelijk kwamen we aan het eind van de dag bij de camping aan. In tegenstelling tot alle andere campings was het hier wel een keertje druk en moesten we blij zijn dat er plaats was. We zijn hier 2 nachten gebleven, maar we moesten de 2e nacht wel op een andere plaats staan, maar die was minstens zo mooi als de andere plaats. We stonden altijd aan het water. Het park zat vol met vogels en eekhoorns. Die kwamen gewoon tot een meter van je vandaan om te wachten dat je mogelijk wat te eten zou laten vallen.

De 2e nacht hebben we een barbeque gehouden. Dit was echt heel leuk en gezellig. Terwijl we buiten aan de grote picknicktafel zaten met ons vlees, sla en gebakken aardappeltjes zag papa ineens een meeuw rond vliegen met één van onze aardappeltjes. Later stalen de meeuwen zelfs een worstje van de barbeque. Dit allemaal terwijl we ernaast zaten en het niet eens doorhadden. Dit ging zo verschrikkelijk snel. We moesten er wel om lachen, maar hadden vervolgens wel onze handen vol om deze "dieven" van ons eten af te houden.

De volgende dag gingen we inderdaad naar het strand. Dat was echt heel mooi. Heel fijn zand en ongelofelijk schoon en overal voorzieningen. Allemaal heel goed te doen met de auto in de buurt en heerlijk zwemmen in de zee. Voor ons had het voorlopig ook de eerste prijs!

Na 2 dagen besloten we weer verder omhoog te rijden langs de kust naar een camping die niet bestaat! Maar daat wisten we toen nog niet..........

---{}---

3e verslag

Eindelijk weer internet! We zitten nu al aan de westkust van Florida in de buurt van Fort Myers. Het is heerlijk rustig op deze camping en ik zit lekker buiten aan de picknicktafel het verslag te schrijven. Mama en papa zitten aan de koffie. We eten allemaal cornflakes, zoals meestal in de ochtend.

Gisteren zijn we wel bij "Dunkin Donuts" geweest. Dat was echt geweldig. Ik kreeg een heerlijke donut met chocolade. Zoals gewoonlijk at ik eerst de chocola van de donut en begon pas later aan het brood (de donut dus).

Maar goed, ik zal eerst verder gaan waar we waren gebleven. Zoals in het vorige versag vermeld, waren we op de Keys (http://nl.wikipedia.org/wiki/Florida_Keys). De Keys zijn heel mooi! Voor wie niet bekend is, het zijn hele kleine eilandjes onderaan Florida, die door bruggen en eigenlijk één lange weg aan elkaar zijn verbonden.

Eigenlijk is het daar heel vreemd. De eilanden hebben de potentie van de Bahama's met palmbomen, mooie stranden en heel blauw water. Er zijn dan ook hele mooie plekjes te vinden en die hebben we ook gevonden! Aan de andere kant zijn de Amerikanen er ook grondig in geslaagd de boel goed te verzieken met hun MacDonalds, Burger King en andere fastfood tenten die er toch overal zijn. Veder zie je er ook wel veel vergane glorie. Hotels uit de jaren 50 en 60 die leeg en verlaten zijn en waarvan niemand de moeite doet om het op te ruimen. Kortom een vreemde mengeling van paradijs met commercie!

Uiteindelijk doet Key West heel veel goed. Dit is het kleine dorpje aan het eind van al die eiandjes. Natuurlijk super toeristisch, maar daarom niet minder leuk. Het is heel lief met al zijn mooie huisjes en gezellige winkelstraten. Ondanks dat er wordt afgeraden met een camper het dorp in te rijden, doen papa en mama dat toch. Ze vinden het geen optie om 2 a 3 km buiten het dorp te parkeren en dan door die hitte naar het dorp te lopen. Natuurlijk kunnen we ook een fiets huren, maar na rijp beraad in de familie wordt gekozen voor het dorp inrijden. Uitndelijk vinden we daar een parkeerplaats en kan de zoektocht beginnen. Zoektocht? Waar zoeken we dan naar!

Papa wil persé het huis zien van Ernest Hemingway en het kleine Witte Huis. Dit laatste is het verblijf van president Truman net na de 2e wereldoorlog. Kortom mama en ik krijgen ook nog een lesje geschiedenis. Compromis is dat we dat allemaal gaan bekijken terwijl we langs de terrasjes en winkels lopen.

Ik zal verder niet uitwijden over de bezichtingen van papa, want dat is veel te saai. Wel kan ik zeggen dat we ook nog heerlijk hebben gegeten in een Mexicaans restaurantje. Ik vond vooral de tacochips aan het begin heel lekker.

Na 4 uur rond wandelen waren we toch echt moe. Ik kon het goed zien aan mama en papa. Zelf was ik er goed aan toe, maar mama en papa moesten toch echt terug. Dat ik op de terugweg direct in slaap viel in de auto, kwam door het schudden en rijden, vast niet omdat ik moe was!

Lees verder!

---{}---

2e verslag

Hallo allemaal,

Daar ben ik dan eindelijk weer! Het heeft even mogen duren. We konden heel de tijd geen internet vinden. Ongelofelijk toch, in het land van de onbegrensde mogelijkheden, eindigt de weg toch vaak voor het internet. Opvallend dat veel campings geen faciliteiten hebben of het niet werkend krijgen.

Maar goed, iniddels hebben we weer verbinding gevonden om jullie op de hoogte te houden! Zoals Geert Mak altijd zegt in zijn tv programma "in Europa; "Waar waren we ook alweer gebleven."

De laatste keer waren we op weg naar het Safaripark. Nou dat was echt geweldig. Het was een park waar we met de camper doorheen moesten rijden. We mochten niet de ramen of deuren opendoen, want anders zouden we de maaltijd van één of andere leeuw kunnen worden! Er waren in het park heel veel hertjes, struisvogels, giraffen, neushoorns, apen, olifanten en natuurlijk leeuwen. Ik vond het allemaal prachtig en keek mijn ogen uit.

Hierna zijn we op een hele mooie camping gaan staan, vlak naast het safaripark. Op de camping was een heel fijn zwembad en ik had het daar reuze naar mijn zin. Al met al een hele fijne camping en een relaxte manier om even uit te rusten van het reizen van de afgelopen dagen.

Na 2 nachtjes op de camping en heel vaak te hebben gezwommen, vertrokken we in de richting van Miami. Eerst gingen we naar de Mall in Wellington om wat kleine dingen te kopen bij de Apple store. Papa wilde een speciale in-ear koptelefoon en een sportband hebben voor zijn iPhone. Daarmee kan hij makkelijker hardlopen. Papa gaat hier om de dag of soms om de 2 dagen een stukje hardlopen. Meestal een kilometer of 5. Dat vindt hij heel fijn en afwisselend. Zo heeft hij al langs de duinen en het strand gelopen, maar ook door de bossen. De laatste keer was door de woonwijken van Miami. Dat laatste was wel een beetje vreemd, overal hingen de mensen buiten rond. Net als in de film; veel negroide mensen die om een auto hangen en dan toch netjes gedag zeggen. Het begon toen ecter al donker te worden en papa besloot maar rechtsomkeer te maken. Hij is benieuwd waar hij allemaal nog gaat komen met hardlopen.

Op weg naar Miami nemen we de A1A weg langs de kust. Dit is eigenlijk een lokale route en niet de snelste manier om in Miami te komen. Je ziet echter wel veel en passeert zo de bekende plaatjes als Boca Raton, Fort Lauderdale en uiteindlijk Miami Beach. Net voor Miami Beach zijn we de buitenwijken van Miami ingereden op zoek naar de camping met de veelbelovende naam "Embassy RV park". Nu was de naam mooier dan de camping zelf. Eigenlijk was het een beetje een zooitje! Je ziet dat wel vaker hier. Eigenlijk zijn er 2 soorten campings. Op de eerste plaats de toeristisch ingestelde goed voorziene campings, vaak met goede faciliteiten zoals speelterreinen en vaak ook een zwembad. De toiletten en douches zijn meestal goed verzorgd en schoon. Het andere type camping is vaak de lokale camping gericht op Amerikanen die er langere tijd verblijven. Met langere tijd bedoel ik dan minimaal maanden, maar waarschijnlijk vaak jaren. Gevolg is dat het vaak een echt zooitje is met vieze vervallen toiletruimtes en veel aftandse caravans die nooit meer worden verplaatst. Je ziet ook vaak het type zwerver of zoiets daar rondhangen. Dit soort campings zijn niet onze eerste keuze, maar soms kan het niet anders. Je kan namelijk aan de naam niet zien welk type het is. Vaak komen we aan tegen het eind van de middag en ik ben dan te moe om nog ff wat anders te zoeken. Kortom het blijft altijd een uitdaging. Overigens staan we op dit moment op een camping van het eerste type met 5 sterren. Zie de foto bovenaan.

De camping in Miami was wel eentje van het tweede type en een beetje bijzonder. Je ziet hier ook veel, heel veel politie rijden. Je hoort de sirenes en ziet ze zelfs vaak over de camping rijden. Voor de rest voelen we ons niet onveilig en is het vaak overal gemoedelijk en is iedereen heel aardig.

Na onze nacht in Miami gingen we weer verder via Miami Beach richting het zuiden. Natuurlijk gingen we even kijken op het beroemde strand. Was wel leuk, maar viel ook een beetje tegen. Je stelt je er heel veel van voor, maar het is eigenlijk een strand zoals velen en ik denk dat we al mooiere stranden hebben gezien tijdens deze vakantie. Miami is een indrukwekkende grote stad en heeft wel iets. Dat laatste zal ook vooral door het altijd lekkere weer komen, maar ook de schitterende huizen langs het water zijn bizar om te zien. Mama en papa zeggen dat het toch echt lijkt op de beelden die ze vaak hebben gezien in de tv-serie "Miami Vice". Dat is voor mijn tijd, want ik ken alleen maar Sesamstraat en Bumba.

Na Miami is ons volgende doel de Keys! Echter besluiten we weer een camping ten zuiden van Miami te nemen. Deze stad heeft ons heel de dag bezig gehouden en het wordt al te laat om verder te rijden. Het wordt een camping van het 2e type in het stadje Florida City. Deze stad is in de Hurricane van 1992 zwaar getroffen en nog steeds niet helemaal hersteld. Het kan hier in het zuiden dan ook aardig spoken als de wind een beetje aantrekt.

Vandaag zijn we de Keys op gereden. Het is hier echt sub-tropisch en een echt vakantie paradijs. We hebben een hele mooie camping in Marathon gevonden en staan pal langs het water. Ik heb zojuist met papa in de zee gezwommen en dat was geweldig. We blijven hier morgen nog een dag en gaan dan ook nog het beroemde plaatsje Key West bezoeken. Daar over later meer...(als we internet hebben).

---{}---

1e verslag uit Florida

Het heeft even mogen duren, maar daar ben ik dan toch met een verslag van mijn avonturen tot nu toe in Amerika. Ik en mijn papa en mama zijn al lekker met de camper aan het rondreizen door Florida, maar we hebben nog geen camping gehad met internet. Tot vandaag! Maar ik zal de reis eens vanaf het begin vertellen.

Zoals wellicht bekend zijn we afgelopen dinsdag met het vliegtuig van United Airlines naar Amerika vertrokken. Het was een lange reis, met een tussenstop in Washington DC. Op zich had ik heel veel geluk. Mama en papa waren denk ik te krenterig om een ticket voor mij te kopen en ik moest dus de hele reis op schoot. Maar ik had geluk. De stewardess stuurde de mevrouw in de derde stoel weg en toen hadden papa, mama en ik 3 stoelen en ik dus mijn eigen stoel. Nou daar heb ik gebruik van gemaakt hoor! Ik heb tussendoor heerlijk even geslapen. Ik lag languit tussen mama en papa. Al met al viel de reis 100% mee en kwamen we veilig aan in Washington. Ik moet wel even vermelden dat het vliegtuig heel erg aan het schudden was bij de landing. Ik heb daar niets van gemerkt, maar mama en papa vonden het niet prettig.

Op het vliegveld was het ff wat anders. We moesten namelijk door de douane en daar was een enorme rij. Nee niet zomaar een rijtje, maar heel veel mensen voor ons! Dat was allemaal een stuk minder prettig en tot overmaat van ramp had ik er ook een beetje genoeg van. Ik wilde lopen en niet in de rij staan. Maar dit mocht niet van papa en mama! Na de douane moesten we 100 meter verder lopen om opnieuw in te checken voor de vlucht naar Orlando. In het vliegtuig hoorde ik mama en papa nog praten over; hoe ze de tijd gingen doorbrengen op het vliegveld van Washington! Daar moesten we namelijk drie uur doorbrengen voor de volgende vlucht naar Orlando.

Echter na de zenuwslopende wachtrij bij de douane, wachtte de volgende uitdaging. De incheck met beveilingsprocedure. Gevolg! Weer lange wachtrijen en begon alles weer opnieuw! Ik besloot toch lekker los te gaan rennen. Lekker rennen onder de draden door en voor iedereen langs. Iedereen vond het leuk, behalve mijn papa en mama!!

Uiteindelijk moesten we nog doorlopen voor de overstap naar Orlando. We hadden dik 2 uur van de drie uur wachttijd doorgebracht met douane en beveiliging of beter gezegd met het wachten voor deze procedure. Welkom in Amerika, zullen we maar zeggen. Allemaal een gevolg van de "Home Act" van de vorige president. Dit heb ik overigens van papa gehoord hoor. Ik ken maar één president en dat is "Obama". Ik noem ook elke neger die ik tegenkom in Amerika Obama. Dat vinden ze geweldig.


Lees verder!

---{}---

We did it!!

Hallo allemaal! Ik wil vanuit ons hotel iedereen even in het kort laten weten dat we veilig aangekomen zijn in Orlando (Florida). Het was een lange reis en vannacht om 03:00 uur (jullie tijd) lag ik pas op bed. Even voor de duidelijkheid; wij gingen om 8:15 uur van huis weg, dus al met al een reis van ruim 19 uur!! Het was spannend in zo'n groot vliegtuig van United Airlines en het ging hartstikke goed! Vorig jaar heb ik ook al in zo'n vliegtuig gezeten, maar daar kan ik me niet zo heel veel van herinneren.
We vlogen eerst naar Washington en we hadden het geluk dat een mevrouw die bij ons in het rijtje zat, naar een andere plek ging. Toen had ik gewoon een stoel voor mezelf en dat was erg fijn. Ik heb toen ook nog even 1,5 uur geslapen, tussen papa en mama in. Van mijn oren heb ik geen last gehad! 
Daarna moesten we overstappen en we vlogen met een kleiner vliegtuig 3 uur later door naar Orlando. We hebben trouwens eerst in een hele lange rij moeten wachten om Amerika in te mogen. Dat was wat minder!! Op weg naar Orlando heb ik ook nog even mijn ogen dichtgedaan op schoot bij papa en mama. Het was toen natuurlijk al midden in de nacht voor ons. 
Papa en mama zeiden tegen mij dat ze heel erg onder de indruk waren van hoe lief ik geweest ben tijdens de reis. Natuurlijk was ik soms wel een een beetje zeurderig, maar dat hoort er ook een beetje bij. Dit was wel sporadisch...en alleen als ik bijvoorbeeld lang moest wachten of langer in de wagen moest zitten.
Nu zijn we ons weer aan het voorbereiden om de camper te gaan halen. Maar eerst even douchen!! Het volgende verslag zal uitgebreider zijn. Het is hier trouwens 6 uur eerder dan bij jullie...  

---{}---

Lekker weekendje uit logeren!

Ik ben dit weekend lekker bij mijn oma's en opa's aan het logeren. De eerste 2 dagen bij mijn oma en opa uit Spijkenisse en vanaf vandaag ga ik naar Ommoord. Echt geweldig, heel het weekend word ik verwend en krijg ik de maximale aandacht. Dit allemaal om mij voor te bereiden op de grote dag, aankomende week.

Maar later hier meer over!

---{}---