« Op weg naar Guangzhou… | Home | Foto's van/voor Ton »

Hong Kong Here We Come!

Het is zover! We nemen de trein naar Hong Kong. We staan rond achten op en eten een provisorisch ontbijtje in het hostel in Guangzhou. Daarna even de spullen inpakken en we zijn klaar voor de reis naar Hong Kong. De hoop is op tijd daar te wezen om nog wat van de middag mee te pakken. Zoals zo vaak in China gaat het toch allemaal net weer iets anders, maar dat weten we op dat moment nog niet.

Mama en papa hebben even een discussie of we de metro of de taxi naar het station aan de andere kant van de stad nemen. Volgens papa is de metro makkelijk, omdat hij direct naar het station rijdt en dan heb je geen last van het verkeer. Hij vertelt er even niet bij dat het vaak zo druk is dat je letterlijk moet vechten om een plekje in de metro en dat is dus met 3 tassen niet echt een optie. Kortom, mama wint de discussie en we bestellen een taxi.

Voor het hostel staat een vriendelijke taxichauffeur te wachten op klandizie. Papa laat de kaart zien en wijst het juiste station aan. De man lacht en knikt dat het geen probleem is. Na de rugzakken te hebben ingeladen gaan we op weg naar het station. Na een rit van ongeveer 20 minuten komen we bij een bekend station aan. Dit is hetzelfde station als waar we gisterenochtend zijn aangekomen. Papa vraagt zich af of dit wel East Station is, maar de chauffeur weet het zeker en komt hier natuurlijk vandaan.

Uiteindelijk sluiten we maar aan in de rij voor een ticket naar Hong Kong. Na weer eens 20 minuten wachten zijn we eindelijk aan de beurt. Het valt echter de vrouw achter het loket niet duidelijk te maken dat we 2 kaartjes naar Hong Kong willen. Ik hoef vaak niks te betalen en dus kopen mama en papa maar 2 kaartjes. Hong Kong klinkt toch heel universeel, dus zo moeilijk hoeft het niet te zijn, dachten we? Na veel moeite wordt er iemand bijgehaald die wel een beetje Engels spreekt. Wat blijkt, we staan helemaal niet op het East Station! Weer een taxi dus!

De volgende chauffeur weet gelukkig wel waar het is en weer een half uur later zijn we dan eindelijk op het juiste station. Ook hier valt het niet mee om de weg te vinden tussen alle mensen en de onduidelijke bordjes. Voor Hong Kong is natuurlijk een speciale plek en daar komen we na enige tijd achter. Het gaat ons opvallen dat het helemaal niet zo makkelijk is om in Hong Kong te komen. Niet voor ons overigens, maar meer voor de gewone Chinees! Ondanks dat Hong Kong al flink wat jaartjes tot de Volksrepubliek China behoort, kan niet iedereen er zomaar naar toe. Gevolg is dan ook strenge veilheidscontroles en douaneformaliteiten.

Toch bereiken we de trein en kan de 2 uur durende reis naar Kowloon beginnen. Kowloon is één van de bekende wijken van Hong Kong en de plek waar de meeste treinen aankomen. De reis gaat voorspoedig en we arriveren op tijd in HK. Dat het door alle op onthoud inmiddels 16:00 uur mag de pret niet drukken. Na wederom de douane te hebben gepasseerd gaan we gelijk naar de metro om naar ons hotel op Hong Kong Island te reizen.

Het valt ons direct op dat het allemaal ongelofelijk westers is. Overal zie je bekende grote merken en winkels en het geheel doet eigenlijk een beetje Amerikaans aan, maar dan met heel veel Chinezen op straat. We kopen direct een Octopuskaart met flink wat tegoed om van al het openbaar vervoer gebruik te kunnen maken.

"Public transport" is een bijzonder verhaal in Hong Kong en loopt zo gesmeerd dat je jezelf afvraagt, 'Waarom kunnen ze dat bij ons niet?'. Waarom doen wij zo moeilijk over onze OV chipkaart en hier is het allemaal al en werkt het als een trein. De Octopuskaart kun je in alle bussen, metro's, toeristische attracties en zelfs vele winkels gebruiken om te betalen. Het openbaar vervoer is tevens erg goedkoop en de bussen rijden af en aan naar alle uithoeken van Hong Kong.

Het hotel blijkt geweldig te zijn. Mooie schone kamer met een fantastisch uitzicht. Feitelijk ons eerste echte hotel in China. De hostels en guesthouses waren heel leuk en gezellig, maar we merken dat we weleens toe zijn aan een echt hotel en gaan hiervan dan ook echt genieten.

Ondanks dat het al wat later is, besluiten we na een douche toch een deel van de stad te gaan verkennen om tevens ergens wat te gaan eten. Met de bus gaan we weer de berg af in de richting van "Central". Dit is het middelpunt van Hong Kong Island en hier zijn veel bekende winkels en staan alle wolkenkrabbers van de bekende banken en financiele instellingen.

We gaan wat slenteren langs de straten. Het valt ons op dat er flink wat voetpaden in de lucht zijn. Feitelijk een soort van bruggen die de verschillende gebouwen met elkaar verbinden zonder dat het noodzakelijk is om de weg over te steken. Met de drukte op de weg is dit een goed idee. Mij bied het de ruimte om vrij los te lopen en te rennen, omdat papa en mama niet bang hoeven te zijn dat er iets gebeurt. Na een tijdje kun je zelfs met een roltrap of beter gezegd rolband over deze voetpaden. Lekker makkelijk hoef je helemaal niet te lopen en geniet je van het uitzicht zonder inspanning. Later begrepen wij dat dit de grootste roltrap ter wereld is en die hebben we dan ook maar even gehad!

We besluiten een pizzaatje ergens te eten. Ik kies voor een kindermenu met een pizza Margaritha. Het is voor de eerste keer dat ik helemaal een (kleine) pizza eet. Ik at hiervoor alleen de korstjes, maar kennelijk is dit weer een ontwikkeling!

Na een heerlijk diner gaan we langszaam weer terug naar het hotel. Het is bijna half tien, en ik ben heel de vakantie niet zo laat naar bed gegaan. Later zal blijken dat ik elke dag in HK laat naar bed zal gaan. Kennelijk is het leven hier toch anders en er is ook veel te doen.

De volgende dag staat Causeway Bay op het programma. We nemen een beroemde dubbeldecks tram naar dit gebied. Dit lijkt een toeristische tram, maar is feitelijk ook gewoon openbaar vervoer voor de mensen van Hong Kong. Als we uitstappen valt ons op dat er overal Indonesische vrouwen en meisjes zijn. Later horen we dat het inderdaad Indonesische, maar ook veel Filipijnse vrouwen zijn. Het blijkt dat deze mensen altijd op zondag verzamelen in en rond Causeway Bay om gezellig met vriendinnen te winkelen en bij te kletsen. Er werken namelijk duizenden van deze bevolkingsgroepen op het eiland. Iedere zelfrespecterende inwoner die het kan betalen heeft wel een werkster annex kinderoppas in huis.

De rest van de ochtend lopen we langs vele straten in deze wijk en tevens winkel in en winkel uit. HK is feitelijk één grote shopping mall van de overtreffende trap. We kopen wat T-shirts en soms een paar schoenen en drinken tussendoor een bakje koffie. Na uren slenteren gaan we ff een tussenstop houden in ons hotel om alle spullen af te gooien en ons op te maken voor de oversteek naar Kowloon.

Er zijn wel een paar dingen die je gedaan moet hebben op HK en de oversteek met de Star Ferry is er in ieder geval één van. Natuurlijk kunnen we weer betalen met onze Octopus kaart en varen we in 10 minuten naar de overkant. Het uitzicht op de inmiddels verlichte skyline van Hong Kong Island is adembenemend, ondanks dat het erg mistig is. Dit geeft echter wel een bijzondere sfeer en met 28 graden is de temperatuur in ieder geval niet vervelend. Kowloon staat tevens nog bekend om Nathan Road en de vele winkels die daar zijn.

Money, money is waar alles eigenlijk omdraait. Je ziet belachelijk veel dure auto's en alle bekende merken hebben er één of meerdere winkels. We zien winkels van alle bekende dure modeontwerpers maar ook autodealers als Maserati en Rolls Royce. De bijbehorende auto's zie je ook overal rijden. Een dikke Audi A6 is niet eens zo bijzonder in Hong Kong!

Uiteindelijk wordt het ook deze avond zeer laat voor mij en we nemen gauw de metro terug naar Hong Kong Island. We beginnen al een beetje te begrijpen hoe het openbaar vervoer in elkaar zit en zijn dan ook in no time weer in ons hotel. Ik ga slapen en mama en papa genieten nog van het uitzicht. De foto hiernaast is van het uitzicht uit onze kamer!

Het is vandaag maandag 17 mei en onze op één na laatste dag van de vakantie en van Hong Kong. We gaan deze morgen eerst met de Peak tram naar de top van Victoria Peak en later in de middag naar Stefan, Laura, Samuel en Isis. Maar eerst de Peak!

Victoria Peak geeft een mooi uitzicht op Hong Kong. Ondanks dat het mooi weer is, is het toch weer redelijk bewolkt. Ook nu zijn we er niet achter of het nu echte wolken zijn of smog. We houden het maar op een combinatie van die twee. Het is in ieder geval geen weer voor wereldfoto's. Terug nemen we een bus die ons al slingerend naar beneden brengt.

Het is tijd voor de bus naar Repulse Bay. Dit is het dorpje aan de andere kant van Hong Kong Island, waar Stefan woont met zijn gezin. Papa heeft hem vanochtend nog even gebeld en we hebben om 14:30 uur afgesproken bij de bushalte aan het begin van het dorp. Een dorp is het echter niet echt. Het is meer een verzameling hoge flats en appartementen aan de zee. Het geheel doet een beetje denken aan een gemiddelde badplaats aan de Franse Riviera. De zon brandt volop en het doet dus echt denken aan een strandvakantie, bijzondere plek om te wonen!

Stefan staat inderdaad met Samuel bij de halte. Samuel is bijna net zo oud als ik en er is gelijk een klik. Het is even jammer dat hij nog een paar uurtjes naar school moet en gezamelijk brengen we hem daarheen. Wij gaan daarna nog koffie drinken en uiteindelijk naar het strand. Ik vind het heerlijk om in het zand te spelen en heb het reuze naar mijn zin.

Stefan woont op nog geen 100 meter van het strand en besluit even schepjes, emmertjes en wat drinken te halen. Later sluit Samuel zich bij ons aan en is het feest kompleet. Ik vind het echt geweldig op het strand en het is jammer dat we een uurtje later weg moeten. We gaan naar het huis van Stefan!

Daar ontmoeten we Laura en Isis. Isis is het 4 weken oude zusje van Samuel en Laura is zijn moeder. Mama en papa hebben Laura al jaren niet meer gezien en het is dus even heel leuk om elkaar weer te ontmoeten. Na het appartement te hebben gezien en wat te hebben bijgekletst, gaan we met zijn allen naar een pizzeria in Stanley, een dorp verder.

Eigenlijk zijn we wel een beetje jaloers op Stefan en Laura. Het lijkt ons geweldig om daar in Hong Kong te wonen. Dichtbij een wereldstad met zulke heerlijke stranden en vaak lekker weer. Natuurlijk moet Stefan ook hard werken en krijg je niets voor niets in deze wereld, maar toch hard werken in zo'n omgeving is niet echt een straf.

We sluiten de avond voor mij natuurlijk weer veel te laat af met een bakje koffie bij hun thuis. Met verdriet neem ik afscheid van mijn nieuwe vriend Samuel. Toch denk ik dat ik hem nog weleens vaker zal zien in de toekomst. We gaan met de taxi naar het hotel voor onze laatste nacht. Morgennacht zitten we in het vliegtuig aan de laatste uurtjes van onze vakantie.

Er zijn een aantal conclusies die we aan het eind van onze vakantie kunnen maken! Toch zul je deze conclusies met een korreltje zout moeten nemen. Op de eerste plaats is het natuurlijk subjectief en de mening van ons als gezin. Verder zijn veel zaken cultuur gebonden en moeilijk vergelijkbaar met de Nederlandse situatie. Op de laatste plaats waren wij op vakantie en dan beleef je de wereld om ons heen toch op een andere manier.

Het meeste is ons toch wel de schaalgrootte opgevallen. Iedereen weet dat de Chinezen met wel heel veel mensen aanwezig zijn op onze aarde. Volgens laatste cijfers op internet al ruim 1,3 miljard. Dat zijn aantallen die voor ons met 16 of 17 miljoen Nederlanders nauwelijks zijn voor te stellen. Papa zat een artikel in de Chinese Southern Post te lezen over mannelijke verplegers in Chinese ziekenhuizen. In de kantlijn van dit artikel stond het feit dat China 11 miljoen verpleegsters heeft werken in ziekenhuizen. China heeft dus 2/3 van de NL bevolking alleen maar als verpleegster? Dat zijn pas aantallen!!

De drukte valt ons natuurlijk ook op straat en in de bus op. Een Chinees kent feitelijk nooit privacy, hij of zij is nooit ergens alleen. Overal zitten of hangen ze wel met minstens 2 of 3, maar vaak ook veel meer personen. De huisjes zijn vaak klein en worden bevolkt door veel gezinsleden en kennen dus ook geen plek waar je je even kunt terugtrekken. Dat lijkt voor ons een verschrikking, maar ze weten waarschijnlijk niet beter.

Veiligheid is een bijzonder aspect! Zoals in veel Aziatische landen hebben wij ons de gehele reis extreem veilig gevoeld. Beter gezegd, je denkt er niets eens over na. Er gaat gewoon geen dreiging van deze mensen uit en de sfeer is ook bijna altijd gemoedelijk. Papa liep toch vaak met zijn camera open en bloot en had een tas bij zich met een waarde waar een gemiddelde Chinees een jaar of meer van kan leven. Ook telden wij ons geld op straat, maar niemand had enige interesse.

Het fijnste aan Chinezen is toch wel dat ze nagenoeg nooit "hasselen". In veel landen staan er altijd overal mensen die willen dat je hun taxi, hotel of andere voorziening gebruikt. Deze mensen proberen dan tegelijk altijd de rijke toerist uit te buiten en kan altijd zeer vasthoudend zijn. Niets van dit alles in China. De mensen doen dit gewoon niet.

Opvallend is ook dat je vaak de gewone Chinese prijzen betaald. Je ziet namelijk wat Chinezen betalen of het staat gewoon op het bord. De prijzen zijn dan soms zo belachelijk laag dat we soms moeten lachen om onze eigen vergissingen. Laatst kocht mama een Tshirt, jasje en broekje voor mij in een outlet store. Er stonden nergens prijzen en papa gaf nadrukkelijk aan mama aan dat ze eerst de prijs moest vragen anders worden we in de maling genomen. In gebrekkig Engels gaf de vrouw aan dat het "friftie, friftie" was. Mama draaide zich lachend om en vertelde dat ze maar 50 wilde hebben. Nog geen 5 euro voor leuke kinderkleding. Onze verbazing was nog groter toen bleek dat het zelfs maar 15 was. De vrouw had meerdere keren "fifteen" gezegd. Kortom 1,5 euro, het ging dus nergens over.

Natuurlijk werd ik weleens moe van het gepluk aan mij en het feit dat iedereen met mij op de foto wilde, maar begrijpelijk is het soms wel. Al met al een fantastische vakantie die we als gezin hebben doorgebracht. We kunnen ook nog honderden verhalen vertellen, maar ik moet nu maar eens stoppen.

We zijn inmiddels heelhuids thuis en het gewone leven gaat weer beginnen. Tot de volgende vakantie.

drie reactie's:

Hallo Nadeche,
Wat een mooie reis hebben jullie gemaakt *;^
Ook leuk dat je Samuel en Isis hebt gezien en samen op het strand hebt gespeeld.

ik hoop dat ik je binnenkort zie:)
Groetjes
Jenni - 20 05 10 - 20:16

Hallo Edward & Richelle en NADECHE,

Wat een beleving om dit alles te lezen mooi vertaald onze complimenten bij dezen we hebben nogmaals heel erg genoten van de verhalen met als hoogtepunt NADECHE en kijken uit naar de foto,s.We zijn ook weer heel blij dat jullie weer in BERKEL zijn 4 weken is best lang!!!!!

Groetjes,

Opa en Oma Ommoord
robvanmeel (Email) - 21 05 10 - 21:31

Nadeche we hebben genoten van je prachtige reisverhalen.Als je ze leest, heb je zin om het ook allemaal te gaan zien. Maar voor nu zijn we blij dat je weer veilig,met je mama en papa, aangekomen bent.
oma (Email) - 22 05 10 - 08:48

No trackbacks:

Trackback link: